Przeglądając media społecznościowe, coraz częściej natrafiamy na zdjęcia, które każą nam przetrzeć oczy ze zdumienia. Po jednej stronie – soczyście czerwone, miseczkowate kształty wyrastające bezpośrednio z butwiejących gałęzi. Po drugiej – apetyczne ciasteczka z galaretką. Podobieństwo jest tak uderzające, że mózg odmawia posłuszeństwa.
Wielu spacerowiczów zadaje sobie pytanie: czy to naprawdę natura, czy ktoś zostawił w lesie pudełko słodyczy? Zanim jednak sięgniesz po ten „leśny smakołyk”, musisz wiedzieć, z czym masz do czynienia. To nie jest deser, a wczesnowiosenny organizm, który potrafi nieźle namieszać w naszej wyobraźni.
Czym jest czarka austriacka, czyli „leśny cukierek”?
To, co przyciąga wzrok jako intensywnie czerwony element ściółki, to Sarcoscypha austriaca, w Polsce znana jako czarka austriacka. Jest jednym z pierwszych zwiastunów wiosny, pojawiającym się tuż po stopnieniu śniegu.
Znajdziesz ją w wilgotnych lasach, najczęściej na obumarłych gałązkach drzew liściastych lub wśród mchów. Jej cechy charakterystyczne to:
- Kształt: wyraźna czarka lub miseczka o średnicy od 1 do 5 cm.
- Kolor wnętrza: głęboka czerwień przypominająca dojrzałą żurawinę lub galaretkę.
- Zewnętrzna strona: jasna, często niemal biała i delikatnie „omszona”.
Czy to w ogóle można zjeść?
W internecie wrze od pytań o smak tych grzybów. Choć w niektórych krajach Europy czarki bywają przyrządzane na patelni z sosem śmietanowym, polscy mykolodzy podchodzą do nich ze sporym dystansem. Głównym problemem nie jest toksyczność, a gastronomia.
Miąższ czarki jest dość gumowaty i pozbawiony wyrazistego smaku. Krótko mówiąc – jej uroda zdecydowanie przewyższa walory smakowe. W naszej kulturze zbieractwa czarka częściej uznawana jest za ciekawostkę przyrodniczą niż za pełnowartościowy składnik obiadu.
Złota zasada grzybiarza
Niezależnie od tego, jak bardzo apetycznie wygląda znalezisko, pamiętaj o jednej nienaruszalnej zasadzie: wkładamy do koszyka tylko to, co rozpoznajemy w stu procentach.
Nigdy nie kieruj się zasadą „podobieństwa”. W świecie grzybów drobna pomyłka w gatunku może kosztować zdrowie. Jeśli masz choć cień wątpliwości – zostaw grzyba tam, gdzie wyrósł. Najpiękniejszą pamiątką ze spaceru po lesie w okolicach Konstancina czy Puszczy Kampinoskiej będzie zdjęcie, a nie niepewny posiłek.
A Ty, czy natknąłeś się już na ten „czerwony cukierek” podczas wiosennego spaceru? Dałeś się nabrać na pierwszy rzut oka, czy od razu wiedziałeś, że to grzyb?
